Beschrijving

De Rif-Republiek (in het Riffijns; Tagduda n Arif) werd gesticht op 18 september 1921 door Riffijnse Berbers onafhankelijk van de Marokkaanse sultan en van de Spaanse en Franse kolonisatie.

De hoofdstad van het ruim 550.000 inwoners tellende Rif-gebied was Ajdir en het staatshoofd Mohammed Abdelkrim El Khattabi.
[bewerken] Geschiedenis

In het Rifgebergte van Noord-Marokko werd onder El Khattabi in 1920 de onafhankelijkheid op de Spaanse kolonisator bevochten en de republiek Arif uitgeroepen. Mohamed Abdelkrim El Khattabi leidde de strijd van de Berbers tegen de Spaanse en Franse kolonisatie.

El Khattabi versloeg in 1921 te Anoual met zijn toenmalige rechterhand Tanout de Spaanse generaal Silvestre en diens twintigduizend man tellende leger, versloeg vervolgens de Spaanse troepen die onder bevel van generaal Franco ter versterking naar het gebied waren gestuurd, en stichtte in het nagenoeg geheel veroverde Noord-Marokko de Rif-Republiek.

In 1923 werd een internationale status voor Tanger afgekondigd. Het ging de Riffijnen in het begin voor de wind. In 1924 had zelfs El Khattabi de Spanjaarden geheel uit het Rifgebied weten te verdrijven en richtte hij zich daarna op de Fransen, die uitweken naar Fez en Tanger. Spanje en Frankrijk besloten hun legers gezamenlijk in te zetten tegen El Khattabi. Meer dan 200.000 Spaanse en Franse soldaten onder bevel van maarschalk Henri Philippe Pétain landden in 1925 in de Baai van Al Hoceima.

Uiteindelijk stond Pétain aan het hoofd van een leger van 725.000 man, bijgestaan door vierenveertig escadrilles. Hij voerde persoonlijk het bevel over zestig Franse generaals. Tegenover hen stond een Riffijns leger met een kern van slechts 30.000 strijders, versterkt door ongeregelde troepen. Meer dan een jaar hielden de Riffijnen stand. Maar 27 mei 1926 gaf El Khattabi zich toch over na een strijd waarin de Fransen veel betere wapens hadden dan het Rifleger en de Fransen en Spanjaarden gebruik maakten van mosterdgas op de Riffijnse bevolking . El Khattabi werd gedeporteerd naar het Franse eiland Réunion. Uiteindelijk slaagde het Franse leger erin om de plaatsen als Ajdir, Tarquist en Ben Tayeb/Beni Oulichek te veroveren, maar de verovering van Marokko werd pas in 1927 in de Rif, en in 1934 verder voltooid met de onderwerping van de verzetsgroepen in het zuiden.

In 1947 lukte het El Khattabi uit zijn verbanning te ontsnappen. Hij vestigde zich in Caïro en van daaruit steunde hij het Marokkaanse verzet, tot hij op 5 februari 1963 stierf. El Khattabi ligt tot op heden in Caïro begraven.